İMKANSIZ MI ODA NE?

     Konya ilinin meram ilçesine bağlı ufak bir köy Alakova. Yolumuz nasıl mı düştü bu şirin yere ?

     Uzun soluklu maceramızı şimdi sizlere kısaca özetlemek istiyorum. Halil Yalçınkaya  adlı arkadaşımızın girişimini başlattığı , Selçuk üniversitesi okul öncesi  öğretmenliği bölümü öğrencilerinin  ve bir çok hocamızın yardım ve destekleri ile devam eden bir yardım projesiydi.

       Anasınıfı olmayan bir okula , nasıl prefabrik bir anasınıfı  inşa edebilirdik ki ? Gücümüz yetecekmiydi? Bunları düşünürken bir çok kişi ve kuruluşun desteğini alarak girişimlerimize başladık. Önce birer birer tuğlalar örüldü.2010  Eğitim -Öğretim yılına yetiştirebilmek adına her şey hızlı bir şekilde ilerliyordu. Bir yandan okula gelecek çocukların,  evlerini tek tek  ziyaret ederek onları   okula teşvik etmeye çalıştık. Bu aşamada zorlanmadık desem yalan olur. ‘’Doğuda çocuklar okutulmuyor ‘’ diye söylenen sözlerin sadece doğuda olmadığı , iç Anadolu bölgesinin tam orta noktası ve  hz. Mevlana’ nın şehri olan  Konya da da yaşandığına tanık oldum. Çocuklarını okula göndermemek için çabalayan aileler ile mücadelemiz neyseki uzun sürmedi.Bu sırada  okulun inşaatı  devam ediyordu. Her şey güzeldi fakat iç döşemesi nasıl olacaktı asıl sorun ordaydı ,bunu fark etmemiz  neyse ki uzun zamanımızı almadı . Üzerine düşündük ,taşındık …Bu iş bizi aşıyordu sanki .Umutlarımız tükendi , galiba yapamayacaktık. Biraz daha paramız olsaydı neler neler yapacaktık halbuki … büyük umutla başladığımız proje yoksa tam ortasında yarım mı kalacaktı?

        Oysaki bir çok kişi bu işe gönül vermişti. Evet bir çözüm olmalıydı ,neydi peki? Sonunda bulmuştuk. Bir yardım kermesi düzenlemeye karar verdik.  Uzun bir hazırlıktan sonra kermesimizi açılışını yaptık.Başarılı bir ekiple çalışmanın vermiş olduğu başarı ve  İşe yaramanın vermiş olduğu bir mutluluk vardı bizlerde , fakat halen eksilikler vardı ya oyuncaklar ?Onları nasıl temin edecektik?. Dünyanın parası lazımdı bizlere . Evet bunu da başardık nasıl mı?

      Oyuncakların hepsini bizler kendimiz tek tek yaptık. Oyuncak sergisi düzenleyip ordaki tüm oyuncakları alakova ilk öğretim okuluna bağışladık. Prefabrik sınıfımız bitmek üzeriydi. Sıra açılışı için hazırlıklara gelmişti… Dört bir yandan bu işe giriştik. Açılış günü  bir çok hocamız, meram  ilçe mili eğitim müdürü ve bir çok misafir bizlerin yanında oldu. Ben  de o minicik yavruların karşısına bir palyaço olarak çıktım… Çocukların yüzlerinde ki o tebessüm ü görebilmek ,galiba 4 yıl içerinde yaptığım en anlamlı şeydi … Geriye dönüp baktığım da  ne kadar anlamlı bir iş yaptığımızı şimdi daha net görebiliyorum. Geleceğe daha güvenle başlayan pırıl pırıl 20 çocuğumuzu daha kazandık…

       Bunu paylaşmamda ki nedenim imkansız bir şeyin olmadığını sizlere gösterebilmekti. Yapamazsınız olmaz diyenlere inat olan bir projeydi. İMKANSIZ MI O DA NE ?  bizler bunu kanıtladık. Sıra sizde ?

YAPILMIŞ YORUMLAR