uzak bir şehirdir tarihe tanık, Anadolu’nunsiyah incir ağaçlarında sayıklarken sevgiliyemetal renkli bulutların altında dolaşaneski şarap kokulu sokaklardı dokunan manastırlarakimi kürtkimi yezidikimi de süryani idi adlarını unuttuğumuzgözyaşı dökmeden huzura her gece alışırkentelkariciler akşam nöbetlerinde materyalist aşıklaramanifestoyu okuturdu buğulu pencerelerimizdedengbejler de eyşanlara seslenirdi karakol yollarındabeyaz taşlar, bir bir gizlenir gerdanlığında evlerinşahlanır camiler sessizliğe geceleyin ayazda soyunurkenmağara ıslaklığıyla sığınır yürekler çocuk beşiklerinemor eliyo kilesi, karanlık günlere şahit olmuşçasınadağlarda şarkılarını dinler Irak çobanlarınınvurulur her gece kuşlar düşlerimde üzüm bağlarının gölgelerindecaddeler kedi şımarıklığıyla dokunur pencerelereve kendini ararsın çoğu zaman yol kenarındaki kırık aynalardamor serkis ve bakos manastırı, küflenmiş ekmeği uzatırdı havarilerecevatpaşa camii avlusunda kirli elbiselerle uyurkenrenkli cibinliklerin altında güzeldirgüneşi çıplaklığıyla seyretmek düz damlarında midyatınyıldızları sayarsın yaz geceleri tek tekhangisi benim, hangisi senin diyedileklerimizi asardık sonra başucumuzdaki ayışığına ...estel-midyat arası duraklar tanıktır, şehirlerarası otobüslereen uzun koşu belki de evlerin arka bahçelerinde yapılırki istanbulu düşlemeden de olmuyor hani oralardaMurathan Mungan’ın sevdiğim sözünü hatırlarım çoğu zaman tr:büyük şehirlerin sokaklarında yürürken hızlı adımlarla’’Geçtiğimiz yollarda kaybettiklerimizin bize en büyük kötülüğü kendilerini tekrar tekrar hatırlatmaları dır ...’’belki de bu yüzdendi yabancı şehirlerde okumak istemeyişimözlemi tatmak istemediğimdendir ya dageceleri sevdiğim kızın ismini sayıklamayışımtakvimler mayıs ayını düşürüyordu iki binli yılların tozlu yollarında istifra ederkenoysa alışmaya çalışıyordum bu şehre çocuk parklarındahaberiniz yoktu, ben sürgün edilirken büyük şehirlerehaftalarca biletsiz, sinema salonların önünden geçişimianımsayanınız varmı peki ..? (mi ayrı yazılır genellikle)ve çoğu zaman ben yoktum, ismimi anons ederken sinema salonlarında sevgilim ...Harun Aktaş
Sait Eser Baran - 2010-04-04 01:45:51Bu güzel şiir için çok teşekkürler. Beni 1960 lara götürdü.Başka güzel bir sözcük bulamıyorum. Eline, kalemine sağlık.
Adınız/Soyadınız *
E-mail adresiniz
Yorum Detayı *
